Kendini hatırlatıcı ZİKİR


Hz. Âişe Vâlide Sultânımız (ra) şöyle buyurmuştur: Hz. Peygamber (sav) Allah’ı sürekli zikrederdi. [M826 Müslim, Hayız, 117]

zikir_umutrehberi

Yüce Allah buyuruyor ki: Kulum beni nasıl düşünüyorsa ben öyleyim. O, beni anarken ben onunla birlikteyim. O, beni kendi başına anarsa, ben de onu kendim anarım. O, beni bir topluluk içinde anarsa, ben onu daha hayırlı bir topluluk içinde anarım.
[M6805 Müslim, Zikir, 2]

Rabbini zikreden kimse ile zikretmeyen kimsenin misali, diri ile ölünün misali gibidir.
[B6407 Buhârî, Deavât, 66]

Bir gün yıkılacak bu evde eğer “ben kimim?” suâline esaslı bir cevap bulup kendi özümü hatırlayamamışsam ölü sayılıyorum.

Kendini bilmeyen, rabbini tanımayan, kendini ayıran her kişi ölü imiş… Yâni şimdi ten kafesinde tutsağım ancak kim olduğumu öğrendiğimde özgürleşeceğim!

Peki Rab kimdir?
Henüz film yeni başlarken
“Ben, sizin rabbiniz değil miyim?”
sualine “elbette…”
diye ahdettiğimiz, irâdesini râm olduğumuz sultân!

Zikir: hatırla! demek, unuttuğun sözünü!

Şimdi dâhi her nefes âh ile bu ahdi tazelediğimiz, vücud mülkünde hüküm süren, sözü geçen sonsuz, sınırsız ve kalıcı özümüzdür.

Bilmek istersen hakîkat iş bu Nakşî’n remzini
Fehm idüp öz kendi nefsin Hakk’ı zikr it dâimâ

Bitsin istedi artık bu ezber zikir, çünkü zikir’den, dinden amaç özü etmekti fikir!

Gelip geçerken günler, sert esse de rüzgâr, bunu hiç unutmamamız için olsa gerek, insanın kardeşi olan kitapta yeri var:
Ey iman edenler! (Özünüz, aslınız olan) Allah’ı anlayın, O’nu çok anın (kendinizi bedenden ibâret doğup ölecek geçici bir şey sanmayın) ve O’na ait olan fiil, sıfat, zâtının tecellilerini (cümle işlerini) sabah akşam idrak edin. (zevk edin, seyredin, şâhid olun) [Ahzab:41-42]

Tâlib-i Hak olsa bir kes kârı zikru’llâh olur
Zâyi’ itmez ğayre ‘ömrün her işi Allâh olur

Düşünen insanlar için, işte basit bir muhâkeme:
Ezel’de adım senden
Ebed’de adım sana
Şimdi düşünüverdi(m)
Demek ki Benden Bana!

Biz, insana şah damarından, kendinden (ben dediği sahte kimliğinden) daha yakınız! [Kaf:16]

Hatırla ama!

Daha henüz yatmıştım… Yarı açıktı gözüm
Bana şöyle seslendi sessizce… Kend’özüm :

BENİ UNUTURSAN, BEN UNUTURUM KENDİNİ!
Kendinde saklıyım ben ! Zikirdir HANÎF DÎN’i
[Haşr:19]

ZİKİR boş lâf değil de: İLK AND’ı hatırlamaktır
Fıtratını bulanın, ölünce yüzü (H)aktır
[Araf:172]

SEN, KENDİNDE RABB’İNİ HATIRLA! der bir âyet
Benim senin içinde olduğum, net ve açık gâyet
Vezkur rabbeke fî nefsi-ke [Araf:205]

DOSDOĞRU KILINACAK OLAN işte bu namaz
Kendindeki şâhidi! Hiç unutmayan çok az
[Enfâl:3]

Kelime-i şehâdet! Olmaktır şâhit böyle
Her nefes “HÛ” dersin! Bu sen misin? Ben mi? Söyle!

An, hem anmak demektir! Hem nefes aldığın an
Yatarken, otururken, HAKK’ı zikret Der Kurân
[Nisâ:103]

Allah’ın “Fezkurunî: hemen beni hatırla” emri aslında gerçek kendini asla unutma demektir vesselâm

Söyleyecek sözüm var...

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.